post-thumb

Pinoterapia należy to terapii odruchowych i jest jednym z elementów medycyny manualnej w koncepcji pięciu układów regulacyjnych (FRSc), stworzonej przez dr Radosława Składowskiego.

Według założeń medycyny manualnej nasz organizm ma zdolność do samoistnego dążenia do homeostazy – czyli równowagi. Odbywa się to dzięki sprawnemu przesyłaniu informacji, który zachodzi poprzez odruchy somatyczne, wegetatywne oraz procesy biochemiczne i biofizyczne. Zdarza się, że z różnych przyczyn (np. przewlekłego stresu, przeciążeń lub urazów) dochodzi do zaburzeń w obrębie tych procesów, a co za tym idzie, do problemów z osiągnięciem przez organizm homeostazy.

Na czym polega pinoterapia?

Pinoterapia opiera się na stymulacjach odpowiednich obszarów na skórze człowieka za pomocą narzędzi, które powodują pobudzenie wybranych ośrodków nerwowych. Dzięki temu układ mięśniowy czy więzadłowy odbiera odpowiednie informacje z mózgu, a to prowadzi do odruchowego rozluźnienia zgromadzonych napięć i zmniejszenia bólu.

Dla osiągnięcia zamierzonych efektów, w pinoterapii stosuje się specjalnie mosiężne narzędzia – piny i katy. Piny posiadają dwa typy zakończeń – spiczaste i płaskie. Katy natomiast swoim kształtem przypominają tępo zakończone noże. Do technik stosowanych w obrębie tej metody należy m.in. technika KAT (kierunkowa adaptacja tkankowa), AUT (adaptacja uciskowo-trąca), TASK (tarcie skierowane), czy zwieranie (uciskanie odpowiednich punktów tępo zakończonymi pinami).

Pinoterapia pinoterapia narzedzie

Źródło zdjęć: www.acusmed.pl

Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu pinoterapii

Leczenie pinoterapią, czyli metodą narzędziową dedykowane jest pacjentom, którzy zmagają się z ograniczeniami zakresu ruchów w stawach, chorobami układu nerwowego, bólami głowy, migrenami, bólem kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego, neuropatią, stanami pourazowymi i pooperacyjnymi, zaburzeniami nerwicowymi, wadami postawy, zaburzeniami naczyniowo-ruchowymi, bólami mięśniowo-powięziowymi oraz bólami przeciążeniowymi.

Osoby borykające się z aktywnymi problemami skórnymi uniemożliwiającymi miejscową pracę narzędziową, mechanicznymi uszkodzeniami skóry grożącymi zakażeniem, a także niestabilnymi złamaniami unieruchomionymi tylko opatrunkiem gipsowym, nie powinny korzystać z pinoterapii.

Ogólnymi przeciwwskazaniami względnymi do przebycia terapii narzędziowej są nowotwory (o dopuszczeniu do terapii decyduje lekarz znający zasady działania metody). Zakażenia tkanek narządu ruchu (w tym borelioza i chlamydioza) są przeciwwskazaniem do pinoterapii w okresach ostrych, zaś w okresach przewlekłych są wręcz wskazaniem do podjęcia leczenia.

Barbara Koperska